روماتیسم مفصلی چیست؟

آرتریت روماتوئید (Rheumatoid arthritis)

انگشت پای تان درد می‌گیرد. تنها چیزی که به ذهن تان می‌رسد این است که به نقرس مبتلا شده‌اید.

بیماری نقرس از زمان‌های قدیم به عنوان "بیماری اغنیا" شناخته شده است، زیرا افراد ثروتمند مواد گوشتی بیشتری مصرف می کنند و در نتیجه سطح اسید اوریک خونشان بالاتر می‌رود. در نتیجه نقرس میان آنها بیشتر مشاهده می شود. اما امروزه به غیر از رژیم غذایی، زمینه‌ای از اختلال هم وجود دارد که باعث بروز مشکل در دفع اسید اوریک می گردد و همین مساله سبب رسوب اسیداوریک اضافی در مفاصل و بروز درد و التهاب می‌شود.

این بیماری اغلب مفصل انگشت شست پا را درگیر می‌کند. به‌ طور معمول بیماری نقرس در سنین پایین بروز نمی کند و بعد از 40 سالگی خود را نشان می‌دهد. این بیماری میان آقایان شایع‌تر است، اما پس از سن یائسگی نیز در خانم ها مشاهده می شود. البته تمام این موارد مربوط به شرایطی است که نقرس به صورت ارثی بروز نکند. چون گاهی ممکن است افراد در سنین پایین‌تر هم به دلایل ژنتیکی دچار این بیماری شوند.

علائم بیماری

علامت مشخصه این بیماری ورم، قرمزی و درد شدید مفصل شست پاست؛ البته ممکن است این بیماری با ورم و درد مفاصل دیگر مثل مچ پا یا زانو هم خود را نشان دهد، ولی حالت اول بسیار شایع‌تر است.

عوارض بیماری

اگر به موقع درمان و پیشگیری انجام نشود، آسیبی که به مفصل وارد می‌شود، می‌تواند منجر به تخریب مفصل شده و عارضه‌ای دائمی ایجاد کند. 

در صورتی که اسیداوریک اضافی برای مدت طولانی در بدن وجود داشته باشد حتی ممکن است در بافت کلیه رسوب کند و آن را تخریب و بیمار را دچار نارسایی کلیه نماید.

در افراد دچار نقرس، رسوب بلورهای اسیداوریک در بافت‌های دیگر بدن مثل زیر پوست به خصوص پوست آرنج و مچ دست به صورت برجستگی دیده می‌شود که می تواند باعث التهاب مفاصل و درد شود.

این برجستگی‌های زگیل مانند می‌توانند در لاله گوش هم دیده شوند که علامت خاص نقرس است.

علل بروز بیماری

اختلال در متابولیسم اسید اوریک سبب بروز بیماری می شود که این اختلال هم می‌تواند به صورت ژنتیک و مادرزادی باشد و هم در بزرگسالی به وجود آید. رژیم غذایی که باعث افزایش اسیداوریک خون شود نیز می‌تواند بیماری را تشدید کند. البته ضربات و فشارهای وارد بر مفاصل هم گاهی زمینه‌ساز بروز این بیماری خواهند بود.

اسیداوریک ماده‌ای است که در اثر تخریب برخی غذاها به خصوص گوشت‌ها در بدن حاصل می‌شود.

گوشت قرمز و غذاهای دریایی، خوراکی‌هایی هستند که بیشترین ارتباط را با بالا رفتن اسیداوریک خون و احتمال وقوع بیماری نقرس دارند. از طرفی خوردن لبنیات کم‌چرب، به عنوان پیشگیری‌کننده این بیماری در نظر گرفته می‌شود. اسیداوریک مولکول کوچکی است که در خون انسان با غلظت خاصی گردش می‌کند و تا زمانی که غلظت این مولکول از حد خاصی کمتر باشد مشکلی پیش نمی‌آید، اما زمانی که از این حد بالاتر برود، به حد اشباع رسیده و در بافت‌های مختلف بدن به صورت کریستال (بلور) رسوب می‌کند. رسوب بلورهای اسیداوریک باعث مجموعه علائمی می‌شوند که بیماری نقرس نامیده می‌شود.

علاوه بر زیاده‌روی در مصرف انواع گوشت‌ها به خصوص گوشت قرمز و ماهی‌ها، علل دیگری نیز برای این بیماری وجود دارد. از جمله علل مستعدکننده می‌توان به برخی بیماری‌های ژنتیکی خاص، بیماری فشار خون، مصرف برخی داروها مثل داروهای ادرارآور که برای فشار خون مصرف می‌شوند و بیماری نارسایی کلیه اشاره کرد.

درمان بیماری

با این‌که با رژیم غذایی مناسب ممکن است احتمال بروز و پیشرفت بیماری کاهش یابد، اما درمان دارویی را نیز نباید نادیده گرفت.

با رژیم غذایی مناسب می‌شود، کنترل بهتری انجام داد، اما رژیم غذایی به تنهایی برای درمان یا پیشگیری کافی نیست و حتماً باید درمان دارویی را نیز در نظر داشت. رژیم غذایی نیز برای افراد با شرایط مختلف متغیر است. اما بهتر است مصرف مواد غذایی گوشتی، دل، قلوه، جگر و... را محدود کرد و درمان دارویی را هم طبق نظر پزشک ادامه داد.

در بیماری نقرس سه اصل درمانی را نباید فراموش کرد: پیشگیری از افزایش اسید اوریک خون، درمان حملات مفصلی حاد و پیشگیری از عوارض مفصلی و کلیوی.

بنابراین در صورت بروز مشکل، مراجعه به پزشک متخصص و درمان و پیگیری را فراموش نکنید.

مراجعه به پزشک

حتی کسانی که نشانه‌ای از بیماری نقرس ندارند، اما در آزمایشات معمولی اسیداوریک‌شان از حد مشخصی بالاتر است و سایر عوامل خطر مانند چاقی و فشار خون را نیز دارند باید تحت درمان قرار گیرند. شروع بیماری نقرس باید حتما تحت نظر پزشک بوده و درمان مرحله حاد انجام شود. اما پس از آن هم به مدت چند ماه یا چند سال ممکن است به درمان‌ و پیشگیری نیاز باشد.

چرا گودی کمر افزایش می یابد؟

همه ما گودی‌ کمر داریم و امری طبیعی است، ولی اگر این گودی از حد مشخصی بیشتر شود، مشکل زا می شود که در علم پزشکی به آن "هیپرلوردوز" (hyperlordosis) یا گودی بیش از حد کمر می گویند.

خداوند در طول ستون فقرات ما چهار انحنا قرار داده است:

یک انحنا در گردن که آن هم مانند انحنای کمر حالت تورفتگی دارد.

یکی در ناحیه پشت که به بیرون تحدب پیدا می‌کند. یکی در ناحیه کمر و سرانجام در ناحیه دنبالچه که انحنا به سمت جلو دیده می‌شود.

تکرار این فرورفتگی ها و بیرون آمدن های ستون فقرات به طور یکی در میان، باعث می شود تا بتوانیم نیروی بیشتری را تحمل کنیم.

اگر ستون فقرات ما مانند یک میله صاف بود، با کوچک‌ترین فعالیتی استخوان‌هایمان به شدت تحت فشار قرار می‌گرفتند و دچار کمردرد می‌شدیم.

علل گودی بیش از اندازه کمر

یکی از دلایل شایع هیپرلوردوز، قوز پشت است، یعنی ستون فقرات برای جبران این قوز دچار هیپرلوردوز می‌شود.

مورد شایع دیگر در دختران نوجوانی دیده می‌شود که در آستانه بلوغ هستند و به دلیل شرم و حیایی که از رشد سینه‌های خود دارند، مدام قوز‌ می‌کنند و این باعث تشدید گودی کمر می‌شود.

بعضی افراد هم در ناحیه لگن خود یک مشکل آناتومیک دارند که زاویه اتصال اندام تحتانی به لگنشان طبیعی نیست که با گودی بیش از اندازه کمر‌ جبران می‌شود.

دررفتگی مادرزادی لگن هم می‌تواند گودی کمر را به دنبال داشته باشد.

لغزندگی مهره‌های کمری به روی هم و کوتاهی تاندون آشیل پا هم از علل دیگر گودی کمر بیش از اندازه هستند. وقتی تاندون آشیل پای یک فرد کمی کوتاه باشد، موقع راه رفتن بیشتر روی پنجه پا راه می‌رود. به این افراد، پنجه‌رو می‌گوییم. در این حالت، اندام تحتانی به سمت جلو تمایل پیدا می‌کند و برای جبران آن در ناحیه کمر، گودی افزایش پیدا می‌کند.

روش های تشخیص هیپرلوردوز

روش‌های گوناگونی را در معاینات بدنی یا توسط عکس‌برداری می‌توان به‌کار گرفت. اما شایع‌ترین روش این است که پزشک از بیمار می‌خواهد تا صاف بایستد، در حالی که دو دست او آویزان باشد. در این حالت، اگر یک شاقول را از کنار سوراخ خارجی گوش او رها کند، در حالت طبیعی باید از کنار برجستگی استخوان ران بگذرد. اما در حالتی که فرد هیپرلوردوز دارد، نخ شاقول‌ جلوی این برجستگی قرار می‌گیرد. معمولا گودی کمر 45 تا 50 درجه را طبیعی در نظر می‌گیریم.

البته با استفاده از عکس ایستاده ی ستون فقرات هم می‌توان میزان گودی کمر را اندازه گرفت.

مشکلات ناشی از گودی بیش از حد کمر

گودی بیش از حد کمر می‌تواند قوز پشت و به دنبال آن افزایش فرورفتگی ستون فقرات گردنی و آسیب همه این ها را در پی داشته باشد.

از طرف دیگر، به دلیل عدم توازن در تقسیم وزن، استخوان لگن تحت فشار قرار می‌گیرد.

به هم خوردن تعادل و کشیدگی عضلات محافظت‌کننده ستون فقرات نیز کمردردهای کششی در پی خواهد داشت.

گودی بیش از حد کمر در خانم ها شایع تر است

به علت این که قوز پشتی و ناهنجاری‌‌های ستون فقرات در خانم‌ها بیشتر دیده می‌شود، گودی بیش از حد کمر هم در آنها نسبتا بیشتر است. خانم‌ها در سنین پایین‌تری دوره رشد ناگهانی بلوغ خود را طی می‌کنند و همین امر شاید علت بالاتر بودن ناهنجاری‌های عضلانی اسکلتی در آنها باشد.

استفاده از کفش‌های پاشنه بلند مهم ترین عامل ابتلا به گودی بیش از حد کمر در خانم ها است. نمی‌توان گفت که خانم ها کفش پاشنه بلند نپوشند، اما حداقل کفش پاشنه بلندی را بپوشند که بیشتر از 5 سانتی‌متر پاشنه نداشته باشد. علاوه بر این، حتما باید پاشنه کفش، پهن و لژدار باشد.

بارداری در زنان، یکی از عوامل ابتلا به گودی کمر در آنها است. در دوران بارداری شکم به سمت جلو آمده و عضله‌ آن شل می‌شود. از آن پس مادر باید تا دو سال به کودک خود شیر بدهد که عدم شیردهی صحیح به کودک هم یکی دیگر از عوامل ابتلا به گودی کمر در زنان به شمار می‌رود.

به مادرانی که کودک شیرخوار دارند، توصیه می‌شود هنگام شیردهی بالشی را روی پای خود قرار دهند و کودک خود را روی آن قرار داده سپس شیر دهند. همچنین در بعضی از فواصل به حالت خوابیده به کودک خود شیر دهند.

 

---

وقتی ردپای پیری، از چین و چروک گرفته تا افتادگی پلک، در صورت خانم‌ ها پیدا می ‌شود؛ خیلی ‌ها به این فکر می ‌افتند که با مراجعه به یک متخصص زیبایی، صورت ‌شان را دوباره زیبا کنند. این درمان ‌های زیبایی از کشیدن پوست صورت تا تزریق ژل و بوتاکس متغیر است. ولی جالب است بدانید که این روزها این کارها برای زیبا شدن و برگرداندن زیبایی از دست رفته چهره، تقریبا دارد قدیمی می ‌شود.

---

 

محققان می‌ گویند با پیر شدن، اسکلت صورت است که پیر می ‌شود و تغییر می ‌کند. با تغییر شکل استخوان‌ های صورت زیر ساخت پوست و عضلات صورت دچار اختلال شده، پوست و بافت ‌های نرم صورت از حالت اصلی خود خارج می ‌شوند.

نتایج مطالعات جدید

مطالعات جدید نشان می ‌دهند که نه تنها چین و چروک آشکار کننده افزایش سن است، بلکه ...

5 خطایی که حین مسواک زدن مرتکب می شویم

بیشتر خانم‌ های ایرانی وقتی پا به میانسالی می ‌گذارند، دست‌ درد و کتف ‌درد را به عنوان واقعیتی در زندگی خود می ‌پذیرند؛ انگار که در باور ما این دردها همان نشانه ‌های پیر شدن هستند. به همین خاطر، خیلی‌ ها به جای درمان، تنها این درد‌های مزمن را تحمل می‌ کنند.

 دکتر احمدرضا جمشیدی، استاد روماتولوژی دانشگاه‌ علوم ‌پزشكی تهران، دیدگاه دیگری دارد...

پیری است و هزار درد بی ‌درمان! شما این ضرب ‌المثل را قبول دارید؟

نه! این ‌طور نیست که هرکس پا به میانسالی گذاشت، وجود هر دردی طبیعی باشد و باید تحمل کند. هر دردی در هر زمان علت خاص خود را دارد و باید ریشه ‌یابی شود. دردهای ذکر شده هم غالبا ناشی از استفاده نادرست از عضو مربوطه است که موجب التهاب تاندون‌ها، بورس ‌ها و کپسول مفصلی و خود مفاصل است. برخی مواقع نیز بیماری‌ ها می‌ توانند عامل ایجاد این دردها باشند كه از جمله نرمی استخوان و آرتروز را می ‌توان نام برد.

بهترین راه تسکین این دردهای مزمن کدامند؟

بهترین راه، پیشگیری مناسب با تقویت عضلات، آموختن راه استفاده درست از اعضای بدن به‌ خصوص مفاصل، نشست و برخاست درست، تغذیه مطلوب، تنظیم وزن و مراجعه به‌ موقع به پزشک هنگام بیماری‌ ها است.

یعنی مسکن‌ ها جایی در شیوه درمانی شما ندارند؟

ببینید؛ مهمترین نکته درباره دردهای استخوانی- عضلانی، پیدا کردن علت آن ها می باشد. در مورد یک درد طول ‌کشیده و مزمن، بدترین کار، استفاده بی ‌حساب و کتاب از مسکن ‌ها است. با این کار، شما تنها علایم یک بیماری را پنهان می ‌کنید؛ در حالی که علت اصلی همچنان پابرجاست و در حال تخریب یا آسیب رساندن به عضو شماست. به عبارت دیگر، شما با مسکن آژیر خطر را خاموش می ‌کنید اما خطر را رفع نکرده ‌اید.

پس چرا در نسخه بسیاری از بیماران، مسکن دیده می‌ شود؟

من به موارد تجویز غلط مسکن کاری ندارم. اما اگر پزشکی در بررسی ‌های یک درد طول‌ کشیده و مزمن به این نتیجه رسید که درد علت مکانیکی دارد، در آن صورت، فیزیوتراپی و حرکت ‌درمانی بخشی از راهبرد معالجه بیمار خواهد بود.

منظور از درد مکانیکی آن است که این درد هنگام استفاده از مفصل، بیشتر و با خوابیدن و استراحت بهتر می ‌شود. در این شرایط، مسکن‌ های ضدالتهابی مثل ایبوپروفن و ایندومتاسین به بیمار تجویز می ‌شود تا فرد با درد کمتری بتواند مفاصل خود را به حرکت در آورد. به عنوان نمونه در آرتروز، درد مفاصل باعث ایجاد یک سیکل معیوب می ‌شود.

درد مفصلی اغلب به صورت درد عمقی است كه با حركت مفصل تشدید می‌ شود و با استراحت بهبود پیدا می ‌کند؛ هرچند در اثر پیشرفت بیماری ممكن است این درد به صورت دایمی درآید. بیمار از ترس درد، مفصل دچار آرتروز را حرکت نمی ‌دهد و به تدریج عضلاتش تحلیل می ‌روند.

خیلی از خانم‌ های میانسال درد‌های اندام فوقانی را مترادف با آرتروز می‌ دانند. تا چه حدی این باور عمومی، صحیح است؟

آرتروز، شایع ‌ترین بیماری غیرالتهابی مفاصل است كه بعد از سنین 30 تا 35 سالگی، علایم آن آرام‌ آرام آشکار می ‌شود. هرقدر سن افراد بالاتر رود، احتمال ابتلا به آرتروز افزایش پیدا می‌ کند.

آرتروز به زبان ساده، یک بیمار پیشرونده است که ساییدگی و تخریب غضروف مفاصل را در پی دارد. برخلاف استخوان‌ ها که در تمام طول عمر می‌ توانند بازسازی شوند، غضروف ‌ها از دوران جنینی دیگر تولید نمی‌ شوند. بنابراین اگر غضروف یکی از مفاصل ما ساییده شود، هیچ جایگزینی برای آن وجود ندارد. با افزایش سن، ساختمان غضروف دچار تغییر و تحول می‌ شود؛ به طوری که آب زیادتری داخل غضروف می ‌رود و در نتیجه، تقریبا تمام افراد مسن در صورت عکس ‌برداری، متوجه بروز آرتروز در مفاصل‌ شان می‌ شوند؛ هرچند یافته ‌های عکس ‌برداری لزوما با علایم فرد همخوانی ندارد.

به‌ طور کلی، آرتروز مفاصل لگن در مردان و آرتروز مفاصل انگشت‌ ها و زانو در زنان شایع ‌تر است. از سوی دیگر خانم‌ ها به دلایل مختلفی، از جمله آن که عضلات ضعیف ‌تری دارند یا به دلیل عوارض بارداری، بیشتر از آقایان در معرض ابتلا به آرتروز قرار دارند. اگرچه چاقی و عدم تحرک فیزیکی را از مهمترین عوامل ابتلای خانم ‌های خانه ‌دار ایرانی به آرتروز می ‌دانند.

ورزش چه قدر می ‌تواند در بهبود این دردهای مزمن نقش داشته باشد؟

ورزش در تقویت عضلات و پیشگیری و تحمل ضربات مختلف نقش موثری داشته و از طرفی باعث پیشگیری از پوکی استخوان می‌ شود. ولی این ورزش باید به‌ طور منظم و با راهنمایی مربی آگاه و گاه مشورت با پزشک معالج باشد. ورزش ‌های سنگین و بی ‌نظم ممکن است مضر هم باشد.

کی اوضاع خطرناک می ‌شود؟

وقتی درد شدید و غیرقابل‌ تحمل باشد، بیش از 2 هفته طول بکشد، همراه با علایم عمومی مثل تب، ضعف، لاغری، بی ‌اشتهایی و... باشد یا در هنگام استراحت تشدید شود، در این موارد باید حتما در اولین فرصت به پزشک مراجعه كرد.

فرض کنید این گفت ‌وگو را یک دختر 14 ‌ساله و یک خانم 25 ‌ساله هم می ‌خوانند. برای هر کدام از این ها چه توصیه ‌ای دارید؟

ورزش منظم، تغذیه مناسب با لبنیات و مواد غذایی حاوی کلسیم و اجتناب از عادات غذایی نامناسب در همه سنین بهترین توصیه است. ولی در 25 سال به بالا اجتناب از عادات بدی مثل سیگار کشیدن هم خیلی مهم است.

هیچ رویدادی به اندازه ی بازی های المپیک و جام جهانی فوتبال نمی تواند ، جمعیت چند میلیاردی جهان را جلوی صفحه ی تلویزیون میخکوب کند و یا از آنها خوانندگان پر و پا قرصی برای مطبوعات ورزشی بسازد . علاوه بر این افزایش میزان فروش تجهیزات و کالاهای ورزشی ، افزایش دستمزد بازیکنان فوتبال و مربیان ، افزایش درآمدهای ناشی از پخش آگهی های بازرگانی در خلال پخش مسابقات ورزشی مهم و عایدات ناشی از رونق جهانگردی ورزشی ، همگی نشان دهنده ی آن هستند که ورزش در دنیای امروز به یک صنعت سودآور تبدیل شده است . بی دلیل نیست که کشورهای جهان برای میزبانی رویدادهای ورزشی مهم با همدیگر سخت رقابت می کنند .

اگر از منظر کارکردگرایانه به ورزش بنگریم ورزش نه تنها سودآور و اشتغال آفرین است ، بلکه مردم جهان را سرگرم می کند و هویت جمعی ( به ویژه هویت ملی ) آنها را فعال می کند . ورزش باعث تقویت همبستگی مکانیکی ( به تعبیر دورکیمی آن ) می شود تا همبستگی ارگانیکی شکننده و غیر شخصی شده ی مبتنی بر تقسیم کار را تعدیل کند و از این طریق حداقل برای مدت کوتاهی فقیر و غنی ، سیاه و سفید ، زن و مرد ، کودک و بزرگسال همه به یک چیز فکر کنند و در هنگامه ی شادی یا اندوه ملی و یا در لذت درد ، احساس مشترک داشته باشند .

بی دلیل نیست که در اکثر نظام های آموزشی در جهان ، درس تربیت بدنی از جایگاه ویژه ای برخوردار است . در جریان آموزش ، دانش آموزان به دانش  ، مهارتها  ، ظرفیت ها و ارزشهایی مجهز می شوند که به کمک آنها ، سبک زندگی سالم و بهداشتی را انتخاب می کنند و با آن به دنیای بزرگسالی گام می گذارند . فعالیت هایی که در برنامه درسی مدرسه ها گنجانده می شوند ، با هدف ایجاد تناسب جسمانی ، درک قواعد ، مفاهیم و راهبردها و آموزش کارگروهی ، در فعالیت های بازی گونه یا رقابت آمیز صورت می گیرد . این فعالیت ها طیف وسیعی از رشته های گوناگون ورزشی را در بر می گیرد که هر مدرسه ای با توجه به امکانات خود ، تعدادی از آنها را در اختیار دانش آموزان قرار می دهد . دانش آموزان از طریق مشارکت در فعالیت های ورزشی ، معنای قواعد اجتماعی و معنای اصلی« بده– بستان »درتعامل  اجتماعی را هم فرا می گیرند و از این طریق جامعه پذیر می شوند .

علاوه بر این مطالعات انجام شده در خارج از کشور حاکی از آن است که مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ورزشی ، موج افزایش موفقیت تحصیلی آنان و در نتیجه تحرک اجتماعی آنان می شود از این گذشته انجام فعالیت های ورزشی به ارتقای سرمایه ی بدنی یا جسمانی آنان ، و در نتیجه افزایش اعتماد به نفس و بهره مندی بیشتر از فرصت ها و مزایای اجتماعی می انجامد .

علاقه ی علمی به مطالعه ی ورزش به عنوان پدیده ای اجتماعی  ، امری جدید یا متاخر است . هر چند در آثار بزرگان  جامعه شناسی همچون هربرت اسپنسر ، ماکس وبر ، جرج زمیل ، جرج هربرت مید ، ماکسل شلر و فلوریان زنانجیگی اشاراتی به مفهوم ورزش و تربیت بدنی و کارکردها و ابعاد متفاوت آن شده است ، اما انتشار کتاب «جامعه شناسی ورزش » توسط هاینز رایس در سال 1921  یکی از اولین تلاش های جدی برای مطالعه ی ورزش از منظر جامعه شناسی محسوب می شود . وی در این کتاب کارکردهای اجتماعی ورزش رقابتی را هم در عهد باستان و هم در جامعه ی صنعتی مدرن مورد بررسی قرار داده است .

با این همه ، حوزه ی جامعه شناسی ورزش بعد از جنگ جهانی دوم و به ویژه از سال 1965  از رشد چشمگیری برخوردار شد . در این سال دانشمندانی از حوزه ی تربیت بدنی و جامعه شناسی ، کمیته ی بین المللی جامعه شناسی ورزش را تشکیل دادند ، کمیته ای که در حال حاضر به انجمن بین المللی جامعه شناسی ورزش تبدیل شده است . جامعه شناسی ورزش به عنوان یکی از شاخه های جامعه شناسی به مطالعه ی رابطه ی بین ورزش و جامعه ، و به طور دقیق تر مطالعه ی ساختارهای اجتماعی ، الگوها ، سازمان ها یا گروههای مرتبط با ورزش می پردازد . حوزه های پژوهشی جامعه شناسی ورزش در حال حاضر عبارتند از : ورزش و جامعه پذیری ، ورزش و قشر بندی اجتماعی ، خرده فرهنگهای ورزشی ، اقتصاد سیاسی ورزش ، ورزش و انحرافات ، ورزش و رسانه ها ، بدن و هیجانات  ، خشونت ورزشی ، سیاست ورزشی و هویت ملی ، و بالاخره ورزش و جهانی شدن .

هر چند درس جامعه شناسی ورزش در بسیاری از دانشگاههای جهان تدریس می شود و کتابها ، مقالات علمی و پایان نامه های زیادی با موضوعات مرتبط با این حوزه نوشته شده اند ، اما در ایران نه دانشگاهها و نه سازمان های ورزشی کشور ، توجهی به این حوزه از جامعه شناسی نکرده اند . البته در چندسال اخیر در انجمن جامعه شناسی ایران ،  گروه علمی – تخصصی جامعه شناسی ورزش تاسیس شده است و درس جامعه شناسی ورزش نیز اخیرا در فهرست درس های اختیاری دانشجویان دوره ی کارشناسی جامعه شناسی در برخی دانشگاههای قرار گرفته است و لی هنوز تدریس جامعه شناسی ورزش در دانشکده های تربیت بدنی و علوم ورزشی فراگیر نشده و این در حالی است که ریشه ی بسیاری از ناهنجاری های ورزشی در کشور ، به مسائل اجتماعی و فرهنگی  بر می گردد و در تحقیقات مرتبط با جامعه شناسی ورزش می تواند ، زمینه ی برطرف کردن بسیاری از آن ناهنجاریها و مشکلات را فراهم آورد و به نوعی به ارتقای ورزش در کشور یاری رساند .